Historia flagi Ukrainy.

Ukraina w swojej długoletniej historii wiernie trzymała się dwóch barw – błękitnej i żółtej. Ale nie zawsze tak było. Na przestrzeni wieków to lew stał na straży wartości narodowych Ukraińców. Symbole narodowe to wizualny dowód niezależności i ciągłości historii każdego państwa. Jaka jest historia ukraińskiej symboliki narodowej? Zapraszam! 

Korzeni współczesnej Ukrainy należy szukać na Rusi Kijowskiej, ale to chyba zrozumiałe…

Ruś Halicko-Wołyńska —> Księstwo Ruskie

Powstała w wyniku rozbicia Rusi Kijowskiej, Ruś Halicko-Wołyńska (XII w.) za swój herb przyjęła dumnie stojącego lwa na błękitnym tle. To właśnie z tym sztandarem formacje rusińskie dzielnie wspierały Polaków i Litwinów w bitwie pod Grunwaldem (1410r.) Dlaczego lew? Cóż w heraldyce to symbol odwagi, waleczności, władzy i siły – ale o tym innym razem 😉

Istniejące w II połowie XVII wieku Księstwo Ruskie (1658-1659r.), także posługiwało się tymi barwami. Herb księstwa przedstawiał Archanioła Michała – patrona Rusi, stojącego – właśnie – na błękitnym tle. Skuteczne działania Rosji ostatecznie położyły kres istnienia księstwa Ruskiego i całej jej symboliki, w tym wspomnianego herbu.

Centrum Kozaczyzny

Kozacy zaporoscy – czyli pisząc bardzo ogólnie  – „formacja wojskowa” swoje centrum miała na Zaporożu – nizinnym, stepowym kraju, położonym nieopodal Dniepru. Kozacy słynęli, przede wszystkim ze swojej waleczności. Byli bitni, dobrze wyszkoleni i przede wszystkim –  zdeterminowanymi. Za swoją „służbę” w armii Rzeczypospolitej otrzymywali żołd – wynagrodzenie. Z czasem jednak ludność ta zaczęła się buntować – domagając się zwiększenia „rejestru kozackiego”. Ich buntom towarzyszył herb – również utrzymany w błękitno-żółtej kolorystyce.

Wiosna Ludów 1848

W wyniku powstań kozackich, Ukraina została podzielona na dwie części – Lewobrzeżną i Prawobrzeżną. Rosja, której przypadła część Lewobrzeżna, tłumiła wszelkie przejawy państwowości kozackiej (ukraińskiej). Jej odbudowę przyniosła Wiosna Ludów i powstania jakie za sobą niosła.

Nacjonaliści z Galicji – ziem wchodzących w skład Cesarstwa Austro-Węgier, jako symbol swojej niezależności, ustanowili barwy, skopiowane z herbu Lwowa – żółtego lwa na niebieskim tle. Dopiero wtedy kolory te, zaczęto postrzegać  jako „narodowe”.

Kolejna lata przynoszą nieustającą walkę o niepodległość Ukrainy. Udaje się ją uzyskać 22 stycznia 1918 roku – wtedy to błękit i żółć stają się oficjalnymi barwami Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Kolor błękitny symbolizuje  niebo i pełną wolność a kolor żółty bogactwo i urodzaj ziemi Ukrainy. Wolność w oczach wielu Kozaków, postrzegana była jako najwyższa wartość. Bogactwo przyszłej Ukrainy utożsamiano z  żyznymi ziemiami występującymi na tych terenach.

ZSRR

Kiedy Związek Radziecki dokonał aneksji Ukrainy, wszelkie symbole państwowe – uznano za nacjonalistyczne, i surowo  zakazano ich używać . Ustanowiono wówczas nową flagę – na wzór wszystkich republik radzieckich. Ukraińcy nie przywiązali się do niej, wierząc w ponowne odzyskanie niepodległości. 

W 1949 roku, ukraiński rząd na uchodźstwie – Ukraińska Rada Narodowa – ostatecznie uznał niebiesko-żółtą flagę jako jedyny słuszny symbol narodowy przyszłej Ukrainy.

Kiedy 28 stycznia 1992 roku Ukraina odzyskała niepodległość, oficjalnie powrócono do wcześniej przyjętej kolorystyki.

I tak jest do dzisiaj…

Orientujcie Się! 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s